تبليغاتX
یادداشتها و مقاله های محسن سیروس

یادداشتها و مقاله های محسن سیروس

(( آزادی ، فرهنگ ، خرد جمعی ، برای توسعه ایران ))

 

 

 

درآمدهای گمرگی

 

به روش اصلاح طلبانه !

 

 

محسن سیروس  

 

 

در خبر ها از قول رياست محترم گمرك ايران آمده بود : ( واردات خودرو 5/6 تريليون ريال براي گمرك درامد دارد ) . حقير به محض شنيدن اين مطلب جا خوردم و پس از اينكه بطور كامل آنرا مطالعه كردم مطمئن شدم كه عزيزان مجاز هستند براي تحقق درامد 5/6 تريليون ريالي از محل ورود اتومبيل به كشور ميليونها و ميلياردها دلار ارز از كشور خارج كنند . ببينيد چه جالب  و گريه آور است : منابع ملي را با قيمت مفت ميفروشيم و اندك سرمايه اي را كه از اين راه بدست آمده ( در بهترين شرايط حدود 30 ميليارد دلار در سال ) بجاي سرمايه گذاري در زير ساخت هاي اقتصادي و اجتماعي و هزاران رشته از كشاورزي گرفته تا صنايع مختلف و تا تجهيز مدارس و … كه موجب توسعه كشور خواهد شد , دوباره به خارج از مرزها ميفرستيم تا شايد اندك درامدي براي گمركات كشور ايجاد كرده باشيم ! در شرايطي كه داخلي ها به سرمايه هاي ملي رحم نميكنند چگونه انتظار ميرود كه ديگران و اصولا غير خودي ها براي ما دل بسوزانند ؟ حتما افق 20 ساله اي كه از هم اكنون براي ملت ترسيم فرموده اند هم از محل چنين درامدهايي محقق خواهد شد !! اينجا فقط يك نكته مبهم براي اين كمترين باقي ميماند : در نتيجه ی روزبروز پايين تر آمدن نرخ اشتغال و بي تحركي در اقتصاد ملي و پايين آمدن نرخ رشد توليد در فضاي كشور كه به پايين آمدن درامد سرانه ( درامد سرانه ما حدود يك سوم متوسط جهاني است , در مقايسه با توسعه يافته ها كه زير يك بيستم قرار داريم ) در سالهاي اخير منجر شده , با كدام سرمايه ميخواهيم جنس خارجي بياوريم تا از محل دريافت حقوق گمركي آن هزينه هاي جاري كشور را تامين كنيم ؟ سري به ويترين مغازه هاي اطرافتان بزنيد , در همين چند ساله كه به مرحمت  بالارفتن قيمت نفت و پر شدن خزانه بانك مركزي  از دلار هاي نفتي وضعمان تا حدودي بهتر از پيش شده ,  از انواع كالا هاي چيني و كره اي و . . . پر كرده اند تا همين اندك درامدي كه ميتواند بعنوان پس انداز ملي پشتوانه اي براي اقتصاد مفلوك کشور باشد را در خدمت توسعه اقتصادي دوستانمان در آنطرف مرزها قرار دهيم , چرا كه آنها از ما محتاج ترند و ما بايد برادري را در حق آنها تمام كنيم و در شرايطي كه بسياري از اين دوستان از نعمت نفت بی بهره اند , انرژي مورد نياز آنان را تامين كنيم تا چرخ صنايعشان بچرخد و كالاي مورد نيازمان را توليد كنند و در نهايت خاری ، مقام پر افتخار بزرگترين بازار صادراتي دوبي را تقديممان كنند . اين در حالي است كه نرخ فقر در كشور به بالاي 30 درصد رسيده و ميرود كه به ارقام درشت تري دست يازد و با اين روند بايد منتظر باشيم در آينده اي نزديك عده اي اقتصاددان مستقل وطني , فقر عمومي بالاي 50 درصد را گزارش دهند . نا گفته پيداست كه يكي از علل همه گير شدن فقر در جوامع توسعه نيافته ( مودبانه ترش : كمتر توسعه يافته )  فرار سرمايه هاي ملي است كه در اين زمينه بين همگان اتفاق نظر وجود دارد .

  

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هشتم خرداد 1383ساعت 21:51  توسط مهام  | 

 

                 كاهش تعرفه واردات مرغ

                                   

                                      به سود ملت يا وابستگان دولت ؟!*

 

 

 

محسن سيروس

 

 

خدا را شكر به لطف دولت و به دنبال ايجاد رفاه عمومي ! تعرفه واردات گوشت مرغ هم كه نصف شد.

هدف از نگارش اين چند سطر عرض تبريك است به دلالان و جيره خواراني كه از اين رهگذر منتفع شده و به جمع سرمايه داران و تاجران نوكيسه داخلي مي پيوندند . ( همان روسپياني كه منافع يك ملت مظلوم را يك شبه به جيب خود سرازير ميكنند ) . و عرض تبريكي ديگر به ملت ايران كه هر روز راه خدمت رساني عاشقان سينه چاك ميهن را هموارتر از گذشته مي بينند و در آن مسير هموار شاهد هجوم خانمان برانداز همان عزيزان براي تامين رفاه حال مصرف كننده  هستيم ! .

 آري از آن هنگام كه قرار شد براي رفاه حال مصرف كننده داخلي كشور را به بار اندازي كه همه نوع كالاي خارجي بنجل و غير بنجل در آن يافت ميشود تبديل كنند هرروز در راه اين هدف مقدس به جلو رفتيم تا آنجا كه امروز ايران ما تبديل به بندر گاهي كاملا آزاد شده است , آزاد تر از هر نقطه اي در دنيا , آنهم بخاطر هدفي بزرگ : مبادا جسارتا به حيثيت مصرف كننده داخلي خدشه اي وارد شود . آري مرغ برزيلي و فرانسوي و آرژانتيني و اصولا خارجي كجا و مرغي كه هموطنان خودمان در كشور توليد ميكنند كجا ؟ اصلا مرغ خارجي اصالت و شخصيت دارد و با همنوع داخلي اش قابل قياس نيست . در مورد هر نوع كالايي همين طور است . مگر در همين سالهاي اخير نبود كه كره را از فرانسه به مبلغ هرتن 1360 دلار بدون اخذ تعرفه گمركي وارد كردند در حالي كه روي دست توليد كننده داخلي مانده بود ؟ خب همه اين نكات بيانگر حس وظيفه شناسي و غيرت ملي است كه در مسئولان دولتي ميبينيم .

 مگر نه اين است كه در سال گذشته هر راس گاوي كه در راه توليد براي شهروندان جهان توسعه يافته  انجام وظيفه ميكرد 900 دلار يارانه دريافت كرد (( رقم اين يارانه در ژاپن 2500 دلار و در فرانسه حدود 4000 دلار ميباشد و 900 دلار نرخ متوسط چند كشوري است كه در يكي از گزارشهاي فائو به آن استناد شده بود )) و در همان زمان سهم هر يك از هموطنان كشاورز باغيرت و با شرف خودمان از كمكهاي دولتي پايين تر از 5 دلار بود ؟پس مصرف كننده حق دارد جنس مرغوب تر مصرف كند و قطعا مرغ و لبنيات و بطور كلي كالاي خارجي بهتر از جنسي است كه خودمان ساخته ايم .!!!

شايد خدا خواست و به لطف اعضاي محترم هيئت دولت آن تعداد مرغدار خائني كه براي نيل به خود كفايي دست به كار شده بودند و تا امروز توانسته بودند زير فشار اين همه كم لطفي روي پاي خود بايستند هم از پاي بيفتند بلكه گشايشي واقع شود تا دست همه توليد كنندگان سود جو (حد اقل در بحث مرغ) از اين سرزمين كوتاه شود و به خواست و مرحمت دولتي ها به سزاي اعمال ننگين خود كه همانا توليد ارزش افزوده و ثروت در فضاي ملي بوده برسند و در نتيجه دوستان عزيز خارجيمان كه همواره بر امور اين مملكت تسلط كامل دارند با آرامش بيشتري به خدمت رسانيشان ادامه دهند و دلالان نوكيسه بي وطن و متمدني كه زندگي در ايران ديگر كفاف بزرگواريشان را نمي دهد نيز از امارات فرايند خدمت رساني ( صادرات اجناس خارجي به ايران و به جيب زدن دلارهاي نفتي و واريز آن در بانكهاي همسايگان متشخص عرب مان ) و نشخوار كردن عايدات حاصل از آن را دنبال كنند و كابوسي شوند براي همه آنان كه مهر ميهن بر دل دارند و دغدغه توسعه ملي . (( البته اين عزيزان در بحث چاي اندكي از اعتبار و قدرت اجرايي خود را نشان دادند و مشخص است كه در اين زمينه نيز پيروز از ميدان بيرون ميايند . ))

آري ! آيا خدمت و وطن پرستي از اين بزرگترميتوان يافت كه امروز بيش از 56 درصد نيروي كار شاغل كشور از طريق مشاغل غير مولد ( انواع دلالي ) روزگار ميگذرانند و مصرف كنندگان محض اند ؟ و باز هم خدمت از اين بيشتر كه واردات كشور از 4/13 ميليارد دلار در سال 78 به 8/23 ميليارد دلار در سال 81 رسيد بدون اينكه كوچكترين تحركي در زمينه توسعه اقتصاد ملي داشته باشيم ؟( اين بجز موارد قاچاق 5 و 6 ميلياردي سالانه به كشور است . )

قصه كوتاه ميكنم وختم كلام :

        - براستي سهم دلالان و طبقه نوكيسه ها از توليد ارزش افزوده ملي (( كه بار آن بدوش   كشاورزان و معلمان و كارگران و .... كه طيف بزرگي را شامل ميشوند افتاده است )) چند هزارم درصد ميباشد ؟

        و

        - تا كي بايد شاهد اتلاف سرمايه هاي ملي در راه تحقق اهداف عده اي دلال نوكيسه باشيم و به اميد اصلاح واقعي امور لحظه شماري كنيم ؟

 

                                                                                                                                                                                                                             

 

 

* اين مقاله در صفحه 31 روزنامه اقتصاد پويا در تاريخ 19/3/1383 زير عنوان : (( دوئل مرغ هاي خارجي با داخلي )) با اندكي تغييرات به چاپ رسيده است .

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم خرداد 1383ساعت 13:9  توسط مهام  | 

Google Groups
اشتراك در IranEconomy
:نشانی پست الکترونیک
بازدید از این گروه